| حریف غیرقابلاعتماد (یادداشت روزکیهان) |
عدم اعتماد به آمریکا و باور به عهدشکنی و خیانتکار بودن دولتمردانش نکتهای است که نباید و نمیتوان از کنار آن به سادگی گذشت.
لباس یاس بر تن کرد زهرا
کنار دست او بنشست مولا
محمد خطبه خواند زهرا بلی گفت
غلط گفتم بلی،نه یا علی گفت
|
به نقل از کیهان:
|
|
|
|
goPhoto(cImageIdx);
هيچ كس در چشم دشمنان منفورتر از چهرهى درخشان و آفتاب فروزان امام بزرگوار ما نبود؛بهخاطر اينكه ايستاده بود و با دو خصوصيّت بىنظير«بصيرت كامل» و «قاطعيّت تمام» سدّى بود در مقابل پيشرفت آنها. امروز هم هر كسى كه در پايبندى به- لا تَظلِمونَ وَ لا تُظلَمون - یعنی ارزشى كه هويّت سياسى انقلاب را معيّن ميكند پايبندتر باشد و بفهمد كه فهرست مشكلات ايجادشدهى دشمنان عليه نظام اسلامى در اين چهارچوب ميگنجد همانقدر براى آنها مبغوض است.
پايگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيتاللهالعظمی سيدعلی خامنهای
شهیدان امروز را فراموش کرده ایم
به تشییع شهیدان دیروز میرویم اما شهیدان امروز را از یاد برده ایم!!!!
با خود اندیشیده ایم که اگر شهدا را دوست داریم ...
برای همرزمانشان چه کرده ایم؟
جانبازان،غریب ترین و مظلوم ترین قشر جامعه ما
میدانید چند هزار جانباز بدون درصد داریم؟
میدانیدچند هزار جانباز داریم که موفق نشدند جانبازیشان را ثابت کنند؟
میدانیدچند هزار جانباز در طی سالهای بعد از جنگ،بیماریشان شدت یافته و درصد تعیینی ۲۲ سال پیش جوابگوی نیازشان نیست؟
هیچ میدانید که میگویند به فرزندان جانبازان باید تخفیف شهریه تعلق گیرد و تبلیغ میشود و در جامعه پخش میشود اما در عمل وقتی جانبازی و فرزندش چنین ادعایی کنند با واکنش تحقیرآمیز مسئولین دانشگاه ها روبرو میشوند... و کلا این که قضیه تخفیف از ریشه دروغ بوده؟ وباید از دانشگاه اخراج شود...
میدانیدچند هزار جانباز هرگز حقوقی دریافت نکرده و نمیکنند؟
میدانید که بنیاد شهید و جانبازان کار چندانی برای جانبازان نمیکند؟
میدانید جانبازانی هستند به نان شب محتاجند ؟
آیا میدانید که جانبازانی هستند که بقدری وضعیت جسمی نامناسبی دارند که خانواده از آنها بریده و رهایشان کرده و ما نیز؟
میدانیددر بنیاد شهید و جانبازان به جانبازی که در اثر مجروحیت شیمیایی تمام بدنش تاولهای خونی و عفونی است میگویند که با سیگار سوزوندی دروغ میگی؟
میدانید حتی در بنیاد به جانباز شیمیایی گفته بودند که از زجر کشیدنتان لذت میبریم؟
میدانید که از هزاران هزار جانباز شیمیایی هنوز هیچ درصدی از جانبازی ندارند و اصلا جانباز محسوب نمی شوند؟
میدانید سید هادی کسایی زاده کیست؟
خبرنگار جانبازان که از بنیاد شهید اخراج شد؟
او را تنها به سراغ جانبازانی می فرستادند که وضعیت مالی خوبی داشتندوقتی او خواست از درد نداری جانبازان محتاج بگوید اخراج شد!!!
میدانید فرزندان جانبازان بی درصد و به نان شب محتاج به آنان میگویند:
ای کاش خواننده میشدی تا وضعمان این نمیشد!!
وای بر ما.وای بر ما.........................................
چند نفر از ما تا کنون همت کرده و قدمی برای شناسایی این عزیزان برداشته ایم؟
آیا من شرم نمیکنم که مرد دیروز وطنم که به خاطر ما از همه چیز گذشت امروز به من التماس میکند که برایش کاری کنم و صدایش را به جایی برسانم؟
کجای دنیاومن لال مانده ام...
با سربازان وطنشان چنین رفتار می کنند؟
بعد از گذشت بیش از یک قرن از جنگ جهانی دوم،میدانید که سربازان پیر آن روزها در چه رفاهی زندگی میکنند؟ُ
ما حتی به چشم سرباز عادی هم به جانبازان نگاه نکردیم.
حالا بماند معنویتشان و خلوصشان و ایثارشان که اینان با هیچ کدام از سربازان دنیا قابل مقاسیه نیستند.
کدام یک از ما اقدام کردیم و به آنها سر زدیم؟
مطالبه گر حقوقشان از برخی مسئولین مفت خور ...شدیم؟
کداممان تشکیلاتی ترتیب داریم تا به درد دلهایشان برسیم؟
چرا فرزند جانباز محتاج نمی تواند سر به بالا کند در حالی که پدرش قهرمان است؟
جواب شهدا را چه خواهیم داد؟
با همرزمانشان چه کردیم؟
هر روز آنان را شهید میکنیم و فقط از شهدای دیروز می گوییم در حالی که همینها را که با ما زندگی میکنند و زندگی می کردند فراموش کرده ایم!!
نگویید که نمی شود،نمی توانیم،از دست ما چه کاری ساخته است؟
ما خیلی کارها میتوانستیم بکنیم و نکردیم.هنوز فرصت باقی است....
چند هزار جانباز پر میکشند بدون آنکه عنوان شهید راداشته باشند و در قطعه های عادی به خاک سپرده می شوند.؟
میدانید که بعضی جانبازان حتی قادر به خرید ماسک اکسیژن قابل حمل هم نیستند؟
قادر به خرید ویلچر نیستند و به ناچار در خانه بمان و بپوس......
هیچ میدانید که تبلیغاتی که در مورد آنان و رفاهشان و کارهایی که برایشان شده....کذب است و فقط حرف و طبل توخالی و....
هر وقت در زندگیات گیری پیش آمد و راه بندان شد، بدان خدا کرده است؛
زود برو با او خلوت کن و بگو با من چه کار داشتی که راهم را بستی؟
هر کس گرفتار است، در واقع گرفته ی یار است.
زیارتت، نمازت، ذکرت و عبادتت را تا زیارت بعد، نماز بعد، ذکر بعد و عبادت بعد حفظ کن؛ کار بد، حرف بد، دعوا و جدال و… نکن و آن را سالم به بعدی برسان. اگر این کار را بکنی، دائمی می شود؛ دائم در زیارت و نماز و ذکر و عبادت خواهی بود.
اگر غلام خانهزادی پس از سال ها بر سر سفره صاحب خود نشستن و خوردن، روزی غصه دار شود و بگوید فردا من چه بخورم؟
این توهین به صاحبش است و با این غصه خوردن صاحبش را اذیت می کند.
بعد از عمری روزی خدا را خوردن، جا ندارد برای روزی فردایمان غصه دار و نگران باشیم.
گذشته که گذشت و نیست، آینده هم که نیامده و نیست. غصه ها مال گذشته و آینده است.
حالا که گذشته و آینده نیست، پس چه غصه ای؟
تنها حال موجود است که آن هم نه غصه دارد و نه قصه.
موت"مرگ" را که بپذیری، همه ی غم و غصه ها می رود و بی اثر می شود.
وقتی با حضرت عزرائیل رفیق شوی، غصه هایت کم می شود.
آمادگی موت خوب است، نه زود مردن. بعد از این آمادگی، عمر دنیا بسیار پرارزش خواهد بود.
ذکر موت، دنیا را در نظرت کوچک می کند و آخرت را بزرگ.
حضرت امیر علیه السلام فرمودند:
یک ساعت دنیا را به همه ی آخرت نمی دهم.
آمادگی باید داشت، نه عجله برای مردن.
اگر دقّت کنید، فشار قبر و امثال آن در همین دنیاقابل مشاهده است؛
مثل بداخلاق که خود و دیگران را در فشار می گذارد.
تربت، دفع بلا میکند و همه ی تب ها و طوفان ها و زلزله ها با یک سر سوزن از آن آرام می شود.
مؤمن سرانجام تربت میشود. اگر یک مؤمن در شهری بخوابد، خداوند بلا را از آن شهر دور میکند.
هر وقت غصه دار شدید، برای خودتان و برای همه مؤمنین و مؤمنات از زنده ها و مرده ها و آنهایی که بعدا خواهند آمد، استغفار کنید.
غصهدار که میشوید، گویا بدنتان چین میخورد و استغفار که میکنید، این چین ها باز می شود.
تا می گویم شما آدم خوبی هستید، شما می گویید خوبی از خودتان است و خودتان خوبید.
خدا هم همین طور است. تا به خدا می گویید خدایا تو غفّاری، تو ستّاری، تو رحمانی و…خدا می فرماید: خودت غفّاری، خودت ستّاری، خودت رحمانی و… . کار محبت همین است.
با تکرار کردن کارهای خوب، عادت حاصل می شود. بعد عادت به عبادت منجر می شود. عبادت هم معرفت ایجاد می کند. بعد ملکات فاضله در فرد به وجود می آید و نهایتا به ولایت منجر می شود.
خدا عبادت وعده ی بعد را نخواسته است؛ ولی ما روزی سال های بعد را هم می خواهیم، در حالی که معلوم نیست تا یک وعده ی بعد زنده باشیم.
لبت را کنترل کن. ولو به تو سخت می گذرد، گله و شکوه نکن و از خدا خوبی بگو.
حتّی به دروغ از خدا تعریف کن و این کار را ادامه بده تا کم کم بر تو معلوم شود که به راست ی خدا خوب خدایی است و آن وقت هم که به خیال خودت به دروغ از خدا تعریف می کردی، فی الواقع راست می گفتی و خدا خوب خدایی بود.
ازهر چیز تعریف کردند، بگو مال خداست و کار خداست.
نکند خدا را بپوشانی و آنرا به خودت یا به دیگران نسبت بدهی که ظلمی بزرگ تر از این نیست.
اگر این نکته را رعایت کنی، از وادی امن سر در می آوری. هر وقت خواستی از کسی یا چیزی تعریف کنی، از ربت"خدایت" تعریف کن.
بیا و از این تاریخ تصمیم بگیر حرفی نزنی مگر از او.
هر زیبایی و خوبی که دیدی رب و پروردگارت را یاد کن، همانطور که امیرالمؤمنین علیه السلام در دعای دههی اول ذیحجه می فرماید: به عدد همه چیزهای عالم لا اله الا الله
دل های مؤمنین که به هم وصل میشود، آب کُر است.
وقتی به علــی علیه السّلام متّصل شد، به دریا وصل شده است...شخصِ تنها ، آب قلیل است و در تماس با نجاست نجس می شود ، ولی آب کُر نه تنها نجس نمی شود ، بلکه متنجس را هم پاک می کند."
هر چه غیر خداست را از دل بیرون کن.
در "الا"، تشدید را محکم ادا کن، تا اگر چیزی باقی مانده، از ریشه کنده شود و وجودت پاک شود.
آن گاه "الله"را بگو همه ی دلت را تصرف کند
شادی روح این عزیز بزرگوار صلوات
اما در مورد قبول قطعنامه كه حقيقتاً مسئله بسيار تلخ و ناگوارى براى همه و خصوصاً براى من بود، اين است كه من تا چند روز قبل معتقد به همان شيوه دفاع و مواضع اعلام شده در جنگ بودم و مصلحت نظام و كشور و انقلاب را در اجراى آن مىديدم؛ ولى به واسطه حوادث و عواملى كه از ذكر آن فعلًا خوددارى مىكنم، و به اميد خداوند در آينده روشن خواهد شد و با توجه به نظر تمامى كارشناسان سياسى و نظامى سطح بالاى كشور، كه من به تعهد و دلسوزى و صداقت آنان اعتماد دارم، با قبول قطعنامه و آتش بس موافقت نمودم؛ و در مقطع كنونى آن را به مصلحت انقلاب و نظام مىدانم. و خدا مىداند كه اگر نبود انگيزهاى كه همه ما و عزت و اعتبار ما بايد در مسير مصلحت اسلام و مسلمين قربانى شود، هرگز راضى به اين عمل نمىبودم و مرگ و شهادت برايم گواراتر بود. اما چاره چيست كه همه بايد به رضايت حق تعالى گردن نهيم. و مسلّم ملت قهرمان و دلاور ايران نيز چنين بوده و خواهد بود .
