آسمان خراسان

پیچ آخر خواستم و نخواستی مرا؛ دیدم و ندیدی مرا؛ دراز کردم دستم که بگیریش گفتی که در دستم هست دستت؛ ولی حواس نیست تو را؛ صدا زدم که: ای رئوف ، ای صاحب و مولای من؛ من در جاده ی عشق تو گم شده ام ؛ ندا دادی : بارها تا پیچ آخر آمدی؛ ولی افسوس که صبر ی نبود تورا ؛ چقدر ما آدما به واسطه ی کارهامون بهترین نعمت های پیش روی خودمون را از دست میدهیم و مشمول (( تغیر نعم )) میشویم ،و چقدر از ما مشمول (( تنزل البلاء)) خدایی نکرده که همه این موارد واکنش تک تک اعمال سر زده از ما در لحظات هوشیاری و یا غفلت است. خدای مهربونمون همیشه راهی برای بازگشت قرار داده که به نظر من این 3 جمله مسیر بازگشت را هموارتر ،پوبا تر و پر امید میکنه. پس با هم زمزمه کنیم : اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعا اللهم اغفرلی الذنوب التی تغییر النعم اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل البلاء ....