شهيد يکي از اسامي خداوند متعال است که 19 بار در قرآن بکار رفته است و گوياي علم خداوند به عالم جزئيات است

شهيد در قرآن به پيامبر، فرشته مراقب اعمال انسان، امت اسلام، گواه، حاضر، شريک و بالاخره جان باخته در راه خدا نيز آمده است.
چرا کشته در راه خدا را شهيد گويند؟ زيرا خداوند و فرشتگانش بر رستگاري او گواهند يا در روز قيامت گواهي مي‌دهد يا فرشتگان بر مشهد او حاضر شوند.
شعار امت اسلام مبني بر «شهيدان زنده‌اند الله اکبر» منبعث از 2 آيه قرآن است که فرموده (ولاتحسبن) نه بپنداريد(ولاتقولوا) و نه بگوييد که شهيدان مرده‌اند(بل احياء عند ربهم يرزقون) بلکه آنان نزد پروردگارشان روزي ميخورند و در عالمي هستند كه ما درك نمي كنيم ( ولكن لا نسغرون )روزي مخصوص زندگان است و زندگان روزي مي خورن از اين رو شهيدان زنده هستند چون روزي مي خورند و روزي مي خورند فلذا زنده هستند آن هم نزد پروردگارشان و در جايگاهي بس رفيع.
چنين است که شهيدان مورد پوشش و رحمت و غفران الهي هستند (ولئن قتلهم في سبيل الله اومتم لمغفره من الله و رحمه خير مما يجمعون)
و چرا چنين نباشند زيرا کس که تمام هستي و عزيزترين چيزش (يعني جانش را در راه خدا مي دهد خداوند هم همه گناهان او را مي بخشد و در بهشت او را وارد خواهد کرد(فالذين هاجروا و اخرجوا من ديارهم و اوزا في سبيلي و قاتلوا و قتلوا لاکفرن عنهم سيئاتهم ولادخلتهم جنات....)
و بدين جهت شهيدان داراي مقام بلندي هستند که در کنار انبياء و صالحين و صدقين نام برده شده اند و اين نيز از نعمتهاي الهي بر آنان است(و من يطع الله و الرسول فاولئک مع الذين انعم الله عليهم من النبين والصدقين و الشهداء و صالحين و حسن اولئک رفيقا)
بي جهت نيست که بخاطر اين جانفشاني خداوند به آنان اجر عظيم مي دهد(و من تقاتل في سبيل الله فيقتل او يغلب فسوف نوتيه اجرا عظيما)
و در قيامت نيز به بهشت مورد نظر خود در خواهند آمد(ليدخلنهم مدخلا يرضونه و ان الله لعليم حليم)