آسمان خراسان

شعرم ناگفتنی شد/وقتی که رفته بودی
من ماندم وغروبی/درغربت کبودی

گفتی می آیی اما...

 رفتی و برنگشتی

از آسمان چشمم/دیدم که پرگشودی
رنگ غروب دارد/بغض سکوت سردم
ای مهربان تو هرگز/نا مهربان نبودی
بر روی خاطراتم /امروز می نویسم