شهدا عیدتان مبارک

دل به دل راه داره!

بس که سخت میگذرد زندگی اهل جهان،،،

مردم از عمر ،چوسالی گذرد ،عید کنند

عید در راه است وباید باز «نو» شد و«نو» اندیشید...
عید در راه است و باز باید از آن روزها گفت وشنیدو البته بازگفت...
آن روزها وقتی نزدیک عید می شد بوی سیزه آراسته به عکس شهدا مشام همه را می نواخت...
روزهائی که «دنگ دنگ» تحویل سال را فقط از بلندگوهای میعادگاه شهدا «شهید آباد» می شنیدیم...
روزهائی که بودن در کنار مزار شهدا در لحظه تحویل سال دلمان را نمی گرفت!...
روزهائی که سفره «هفت» سین با «هفت» لاله آسمانی خانواده مزین شده و رنگ سبزه سفره ها به رنگ سرخشان آمیخته شده بود...
آن روزها کسی در لحظه تحویل سال «عیدی» نمی داد ؛ حکایت«شیری» مردان روزگار «عیدی» هر محفل «دید و بازدید» بود...
آن روزها «لبخند» شهدا به «مرگ» جای «لبخند» عافیت طلبان به «دنیا» بود...
آن روزگاران تقویم هجری«شمسی» با تقویم هجر «دوستی » رقم می خورد و زمزمه کوچه های منتهی به دلها در لحظات نوروزی  « پرواز» عاشقی دیگر به کوی «نادیدنی ها» بود که :«او» هم رفت...
آن روزها پلاکارد «شهادت ... را به حضور خانواده شهید پرور... تبریک و تسلیت...» بر سردرب منازل مایه «فخر» داغدیدگان پیروز عرصه «به رخ کشیدن!» بود نه کلمات منقش بر سردرب برج ها که « مجتمع ...، بلوک ... » ....!!!
آن روزها آپارتمان «پیش فروش»!!! نمی شد... عزیزی... جگر گوشه ای... «پیشکش» خدای بنده نواز می شد...
آن روزها کسی نگران « وام مسکن » و «مسکن مهر» و تامین مسکن فرزندی که هنوز در بطن مادر است!! نبود... همه... « وام» دار مادری بودند که عزیزش را با «مهر» خدایش معامله کرده بود...
...یاد باد روزگارانی که «پیش فروش» «نو»روزی قطار «عشق» صفائی می داد  و ما با سفر بیگانه بودیم... واکنون دربدر بیابانیم!... وآه حسرت که وای!!! قطار آمد و رفت و ما «تیره» روز شدیم...
یاد باد روزگارانی که «یا مقلب القلوب والابصار » را با شهیدان زمزمه می کردیم...
یاد باد روزگارانی که آنها «حَوّل حال»شدند وما «حال»!!! شدیم...
مگر نه شهیدان زنده اند...پس امسال در کنار سفره «هفت سین» ،«هفت» لاله خانواده را میهمان «بزم» خویش کنیم... آخر آنها هنوز هم ما را دوست دارند!...
ندارند؟!!!...
ندارند؟!!!...
باور کنید دوست دارند! ... چرا؟!!!... آخر ما هم آنها را دوست داریم!...
مگر نمی گویند دل به دل راه داره!!!...
پس:
پدرجان ،محمود!...مسعود!...محمد!...علی!...امیر!...حسین!...محمد!... آهای بچه های با وفای جبهه وجنگ ،آهای مجاهدان فی سبیل ا...،آهای با مرام ها مارو هم کنار سفره خدایی تان، یادکنید ...عیدتون مبارک!!!
عیدی یادتون نره!!!...

منتظرم !

منتظر!

یاحق