دوستان خدا کسانی هستند:

که به باطن دنیا می نگرند ، زمانیکه مردم به ظاهر آن نگاه می کنند

و به آینده آن مشغولند در حالیکه، مردم به امروز آن سرگرمند

و لذا اموری را که می ترسند سرانجام قاتل آنها باشند، از میان می برند 

و آنچه را می دانند عاقبت آنها را ترک می گوید، به دست فراموشی می سپارند

آنچه را دیگران بسیار می بینند کم می شمارند و رسیدن به آن را از دست دادن محسوب می کنند

دشمنند با آنچه دنیا پرستان صلحند ،صلحند با آنچه آنها دشمنند

قرآن به وسیله آنها فهمیده می شود و آنها نیز به وسیله قرآن می فهمند

 قرآن به وسیله آنها برپا است ،همانگونه که آنها به وسیله قرآن برپا هستند

  بالاتر از امید خود، امیدی نمی بینند و برتر از آنچه می ترسند مایه ترسی سراغ ندارند 

 اشاره به خشنودی و خشم پروردگار است.

     نهج البلاغه