برگزاری اجلاس کشورهای غیر متعهد
(Non-Aligned Movement) در سال ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ خورشیدی
در اوج جنگ سرد و فضای دوقطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان
کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایهداری
(امپریالیسم)، قرار داشتند، تشکیل شد.
نام جنبش ابتدا "Non-Commitment" بود اما سریعا به نام جدید تغییر یافت
و با اتمام دوران جنگ سرد، هم اکنون اعضای این جنبش را اکثراً کشورهای
در حال توسعه تشکیل میدهند.
به کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، کشورهای غیر متعهد میگویند.
گفتنی است که سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد هر سه سال یکبار در اجلاسی با همین نام گرد هم میآیند.
پیروی از سیاست همزیستی مسالمتآمیز، پشتیبانی از جنبشهای
آزادیبخش، عدم پیوستگی به هیچیک از پیمانهای نظامی در چارچوب
اختلافات قدرتهای بزرگ از جمله مشخصات کشورهای غیر متعهد است.
آبی تیره: عضو، آبی روشن: ناظر
نخستین تلاش برای ایجاد همگرایی میان کشورهایی که بعدها به
غیرمتعدها معروف شدند، در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ در شهر
باندونگ اندونزی انجام شد. جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر و سوکارنو
رؤسای وقت حکومت کشورهای هند، مصر و اندونزی در این اجلاس اندیشه
تشکیل چنین سازمانی را مطرح کردند. چون این اتفاق کمی بعد از
استقلال هند رخ میداد تحت تأثیر جهان بینی ماهاتما گاندی نیز قرار
داشت.
