اصل خواب یعنی غفلت و فراموشی
با این همه سفارش و تاکید برای خواندن نماز شب و اثبات تاثیرات مثبت روحی و روانی آن بر روی انسانها ، هم از دیدگاه اهل دین و هم از دیدگاه اهل علم ، پس چرا ما نماز شب نمی خوانیم ؟ رفقا !!! مطمئن باشید روزی فراخواهد رسید که افسوس شب هایی را که نماز شب نخواندیم ، خواهیم خورد ... به هر سختی که هست ، با وجودی تمام لذتی که خواب ناز ، دارد ، برای خدا بیدار شویم و چشمی تر کنیم ...
( اصل خواب یعنی غفلت و فراموشی )

نماز شب سعادتیست که نصیب هر کسی نمیشود ، باید از خود خدا خواست تا به ما این توفیق را بدهد که برای رضای خودش ، در نیمه ی شب که همگان در خواب ناز هستند و بی خیال همه چیز ، بلند شویم و پیشانی بر خاک نهیم و الهی من لی غیرک و استغفرالله و اسئله التوبه زمزمه کنیم و برای سختی دوری از خداوند گریه و زاری کنیم ... باور کنیم که می توانیم ولی به این راحتی نیست که به آن حس و حال منقلب کننده دست پیدا نماییم بدون آنکه بخواهیم کوچکترین سختی به خود بدهیم ... امیدوارم که همه ی ما بتوانیم ، نیمه شبها ، سیر و سلوک را تمرین کنیم ... و یادمان باشد بهشت 7 طبقه دارد و هر چه بالاتر برویم ، رسیدن به خدا ، آسانتر است ... البته اگر هدفمان لقاءالله باشد و نه غیر از آن ...
« « هذا مقامُ العائذِ بكَ منَ النّارِ » »
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 11:16 توسط رضا
|