( هنوز هستند مردانی که راه باکری و همت را ادامه بدهند )

به پاس هشت سال
 خدمت خالصانه ،واثر گذار وماندگار
 سرباز ولایت "سید محمد باقرزاده"
تدفین شهدای گمنام در دانشگاه ها ، سر آغازی بود برای آشتی نسل سوم و چهارم انقلاب با شهدا و امام شهدا و آرمان شهدا. و مگر نسل سوم و چهارم با شهدا قهر بودند که نیاز به آشتی داشته باشند؟ نه قهر نبودند ولی آشتی آشتی هم نبودند. اصلا از کجا باید شهدا را بشناسند؟ از یادواره هایی که برگزار می شود؟ یا از دو واحد درس دفاع مقدس؟ چگونه می توان کسی را دوست داشت و راهش را شناخت و دنبال کرد بدون اینکه نسبت به او شناخت و معرفت داشت؟ آن هم کسی که دیگر ظاهرا در بین ما نیست و از اثرش بر چشمان گناه آلود ما جز یک پلاک و چند تکه استخوان چیزی نمانده؟
یادم هست مسئولی ازمسئولان دانشگاه آزاد شیراز چند سال پیش در هنگام برگزاری جلسه برای بررسی چگونگی تدفین شهدای گمنام در دانشگاه ، دل نگرانی هایی داشت مثلا می گفت اگر دانشجویان استقبالی از شهدا نکردند ، اگر با اعتراض مواجه شدیم اگر... راست میگفت به قولی اگر پرسیدند چرا شهدا را در دانشگاه دفن میکنید چه بگوییم؟
اما جواد تاجیک ( مشاور سردار باقرزاده عزیز) میگفت حاجی همیشه میگویند نگران تدفین شهدا در دانشگاه ها نباشید شهدا راه خود را پیدا و جای خود را باز میکنند.
چند روز بعد نوبت مکان یابی برای تدفین بود خیلی بحث شد هر کس نظری داشت نمایندگان دانشجویان یک نظر مسئولان دانشگاه یک نظر مسئولان بنیاد شهید یک نظر؛ و باز هم جواد تاجیک بود که از قول حاجی نقل میکرد که محل تدفین شهدا را خیلی وقت پیش خداوند متعال و خانم فاطمه زهرا (س) معین کرده اند خیلی شور نزنید!
از زمان تدفین شهدا دیری نگذشت که دیدیم شهدا راه خود را پیدا کردند...
کسانی که روزی به رفتارشان و حتی نوع لباس پوشیدنشان گیر می دادیم ، امروز محتاج دعایشان هستیم همانهایی که خود معترفند شهدا آنها را اهلی کرده اند...
سلام حسین (ع) و اصحاب پاکش بر تو ای سید عزیز که پای شهدا را اینچنین به دانشگاه ها گشودی و درود مادرمان ، حضرت فاطمه زهرا (س) بر همه شهیدان به خصوص شهیدان گمنام و شهیدان زنده
تقدیم به شهید زنده سردار سید محمد باقرزاده


هر گجا هستی در پناه مولایمان باشی