جنگی نابرابر
خداحافظ پسر
خداحافظ بابا، خداحافظ آقا، خداحافظ برادر، خداحافظ پسر 
بنوش به یاد لبان تشنه حسین و یاران حسین. بنوش به یاد لب تشنهی بابا!
سلام غیرتمند
سلام پیرمرد با وفا
صورتت خاكی شده، حواست هست؟
خونی شده چهره ماهش …
خداحافظ رفیق
خدا داند چه ها کشیدیم در جنگ نابرابر ...
وچه مظلومانه شهید شدند ...
بعضیهایتان با لبان تشنه...
بعضیهایتان در آغوش برادر ...
بعضیهایتان در خاك و خون غلطان ...
بعضیهایتان به خانه برگشتید !!!!!
بعضیهایتان هرگز برنگشتید ...
سلام بابای گلم
سلام عموی عزیزم، سلام دایی مهربانم
بعضیهایتان اسیر شدید
بعضیهایتان در اسارت هم فریاد زدید:
«مرگ بر صدام، ضد اسلام»
پاهات كو بسیجی؟
مگه مجبوری بسیجی؟
جنگ تمام شد، به خانه برگشتید
اما امام دیگه نبود...
ولی راه و نام و یاد امام همچنان جاریه
بعضیهایتان بعد از سالها برگشتید
بعضیهایتان هرگز…
راستشو بگو، این چندمین پای مصنوعیات هست كه شكوندی؟ سهمیه پات تموم نشده؟!
كه چی؟ كه پات رو از دست دادی؟ الان هم لابد از ما طلبكاری، نه؟
"به خدا این حرفها را یه عده می زنند"
دختر سبزم! تو مقصر نیستی!
تو مقصر نیستی!
تو مقصر نیستی
تو مقصر نیستی
تو مقصر نیستی
تو مقصر نیستی
