حدیثی قدسی

"بانگ رحيل"

اي فرزند آدم !

- « توشه » را افزون كن ، كه « راه » {آخرت و رسيدن به سعادت } ،

دور است ، دور !

- و « كشتي» را تعمير كن ، كه « دريا » عميق است ، عميق !

- و « بار » { هاي بيهوده را } فرو گذار

- و خود را سبكبار كن كه «صراط » ، باريك و دقيق است ، دقيق !

- و « عمل » خود را پيراسته  كن ، كه « حسابرس» بينا است ، بينا !

- و خفتن خويش را به تاخير انداز و آنرا براي درون قبر بگذار !

- و فخر كردنت را براي هنگامه برپايي « ميزان » { در قيامت } بگذار .

- و خواهش هاي دلت را براي بهشت واگذار .

- و آسودگي ات را براي جهان آخرت بگذار .

- و لذت جويي ات را براي { زيستن در كنار } پاكان بهشتي وا گذار .

- و براي من باش تا من – نيز – براي تو باشم .

- و با سبك شمردن دنيا ، به من نزديك شو و تقرب بجوي .

- و با دشمن داشتن بدكاران و – نيز – دوستي با نيكان ، خويشتن را از آتش ،

 دور بدار .

- پس { بدان كه } خداوند ، پاداش نيكو كاران را تباه نمي كند .