آسمان خراسان

بعد از شهدا ما چه کرده ایم!!!؟؟؟
چه کرده ایم ؟!
. بعد از شهدا ما چه کرده ایم ؟
با میراث شهیدان این ملک ُ این مردان مرد چه کرده ایم؟
سوالی که هرچه گشتم جوابی برایش نیافتم . !!!!!!

شهید واسط فیض است میان او و خلق. ریسمانی است که در هیبت حبل المتین تجلی یافته.
شهیدان بال های کبوتر دلند و آنهایند که آسمان را محل طیران دل کرده اند.
آنهایند که آسمان را بر زمین کشاندند و بر قلوب عرش سواران و فرش نشینان حکومت کردند.
آنهایند که معنای تمام هستی را در سوزش شعله های عشق و ارادت خود به نمایش گذاردند.
شهید سوخت تا در فناء الهی باقی شود؛ عجب از کار او که رفت و ماند... سوخت و سوزاند و متولد شد و متولد کرد.
فانی شد و به بقاء رسید. تشنه رفت و سیراب کرد. در شب به حیات عندالرب رسید و(( مصباح الهدایة)) روز شد.
در حیرتم چرا چشم هایمان در برابر نور خورشید حیا می کند ولی گستاخانه بر نام شهید می نگرد؟

مگر نمی دانیم که خورشید از خجلت خویش روی زرد است؟! خجلت از روی شهید.

تا حالا اندیشیده ایم چرا در تشییع شهداء آسمان ابری می شود؟

یادتان تا ابد زنده وگرامی باد