سفارشات امام حسین (ع) شب عاشورا به حضرت زینب

حضرت زینب(س) هنگامی که متوجه حالات امام حسین(ع) شد

 و یقین کرد که وی از دنیا قطع امید کرده و آماده لقای الهی شده

است،...بسیار نگران و سراسیمه شد و به نزد آن حضرت رفت و عرض کرد:

ای کاش مرگ مرا در می یافت و به زندگی ام پایان می داد

و من شاهد چنین روزی نبودم...

. امروز گویا مادرم فاطمه زهرا(س)، پدرم حضرت علی(ع) و

 برادرم حسن مجتبی(ع) از دنیا رفته اند.

ای یادگار گذشتگان و سرپرست

بازماندگان! تو چرا؟

امام حسین(ع) خواهرش را دلداری داد و به وی فرمود:

خواهرم! متوجه باش....

 که شیطان، حلم و بردباریت را از تو نرباید.

خواهرم! آرام باش و از خدا بپرهیز ....

و به اراده او خوشنود باش و بدان که اهل زمین می میرند ...

و آسمانی ها باقی نمی مانند و غیر خدا هر چه هست،

از بین می رود و جز ذات پاک باری

تعالی که موجودات را آفرید و مردم را مبعوث می سازد و یکتای بی همتا

است، هیچ چیز دیگری برقرار نخواهد ماند.

جدم رسول خدا(ص)، پدرم، مادرم

 و برادرم که از من بهتر بودند، همگی رفتند.

بر من و هر مسلمانی لازم است

 از آنان پیروی کرده و به راه آنان برویم.

آن حضرت، با بیانی شیوا و آرام بخش،

خواهرش را تسلی داد و بر قوه صبر و حلمش افزود و برای همیشه وی را

آرام کرد.....

حسین جان قلب ما راهم صبور کن ...صبور ...