عیادت از یادگاران جنگ تحمیلی و ارزش نهادن به حرکت مقدس آنها

شاید کوچکترین کاری باشد که من و تو می توانیم انجام دهیم.

 من و تویی که ادعایمان، گوش فلک را کرده است

و در عمل هنوز اندر خم نامگذاری ۴ کوچه و خیابان به نام شهدا مانده ایم.

از اینرو در نظر داریم برای دیدار با یادگارانی که در هیاهو های

شهر از یاد رفته اند، از مرزهای قاب کتاب خاطرات و بعضا تلویزیون

 و مصاحبه و هزار و یک کار کلیشه ای دیگر، پا را فراتر گذاریم

و در آستانه عیدغدیرخم  عید ولایت برای ساعاتی 

ویا لحظاتی هم که شده، عمر ناچیزمان را وقف کسانی کنیم

که جوانی شان را وقف ما کرده اند.

یه جانباز اعصاب و روانی  رو که من میشناسمش در  بیمارستان امام رضا

 (ع) بجنورد مرکز استان خراسان شمالی  بستریه وجالب اینکه شنیدیم

از دست برخی ها از .... کتک هم خورده 

وفراموش کردیم او وامثال او مریض هستند... 

خوب البته ما داریم حق و حقوقات جبهه رفتنش را به اونها می دهیم...

 ای خاک عالم بر سر ما...!!!؟؟؟