آسمان خراسان

بیائیم در ایام پایانی سال به حال افراد بی بضاعت و

ضعیف جامعه گریه کنیم !!!! 

- وقتی یکی را میبینم که از پرخوری می ترکد و دیگری از فرط گرسنگی به

خود می پیچد و می میرد ، گریه ام  می گیرد .

- وقتی با بچه ها برا تفریح در کوچه و خیابان پرسه میزنم و با شوق و ذوق

تمام , فست فود های رنگارنگ را برایشان تهیه کرده و به خوردن مشغول می

شویم و فقیری را می بینم که ملتماسنه,با نگاهش لقمه نانی را طلب می کند ,

سخت دلم برایش می سوزد و گریه ام می گیرد .

- وقتی با بسته های سنگین لباسهای زیبا و گرانقیمتی که از فروشگاههای

شمال شهر برای فرزندانم خریده ام ، بیرون می آیم و می بینم که زن و مرد و

دختر و پسران بینوائی که برای حفظ بدن نحیف خود از سرما ، توان تهیه

مختصر لباس مندرسی را ندارند و با حسرت به من نگاه میکنند گریه ام می

گیرد .

- وقتی ضجه و ناله کودک یتیمی را که بر مزار پدر  از عمق جان ,حضورش را

طلب می کند ، گریه ام می گیرد .

- وقتی بیماری را می بینم که به دلیل نداشتن هزینه های درمان خویش ،

ناچارا مرگ را در آغوش می کشد ، دلم برایش می سوزد و گاهی هم گریه ام

می گیرد .

- وقتی کبودی دست و  صورت کودکی که از فرط سرما به خود می پیچد و در

خیابان از راکبین خودروهای رنگارنگ وجهی را طلب می کند می بینم ، دلم

برایش می سوزد و  گریه ام می گیرد .

وقتی صاحب خانه ای اسباب و اثاثیه خانواده ای را که توان پرداخت اجاره بهای

خود را ندارند ، در خیابان می ریزد ، از درون ، گریه ام می گیرد  .

وقتی کارگری را می بینم که از فرط ناچاری و برای تامین هزینه بیماری و یا

ازدواج فرزندش ، کلیه خود را به حراج گذاشته  ، حسابی گریه ام می گیرد .

وقتی بیماری را که از نداشتن پول...............

وقتی زوجی را که تازه هم ازدواج کرده اند و از بی پولی به .........................

وقتی آن بیوه زنی را که برای پر کردن شکم فرزندانش شاید به جرات سالی یک کیلو کوشت یخ زده و.................................

اگر در صحرای کربلا هم بودم و می دیدم که سپاهیان ابن زیاد چه بر سر امام

حسین(ع) و اصحاب آن حضرت می آوردند ، باز هم گریه ام می گرفت !!!!

 راستی چقدر گریه ام می گیرد ؟!!! نه ؟

دلیلش کاملا روشن است .

گریه ، کم هزینه ترین و بی دردسر ترین و راحت ترین کاریست که از من ساخته

است !؟!؟

 گرسنه ای نزد ثروتمندی رفت و طلب قرص نانی نمود . مرد ثروتمند با صدای

بلند شروع به گریستن نمود . فقیر علت گریستن او را جویا شد . پاسخ شنید :

تنها کاری که از من ساخته است ، همراهی و همدردی با توست !!!!!؟

 راستی !!؟

 بی تفاوتی و بی عاری ماها تا کجا ادامه خواهد داشت ؟

 روند انحطاط اخلاق جامعه تا کجا پیش خواهد رفت ؟

 آیا آثار این رویه  دامن ما را نیز خواهد گرفت ؟

آیا علت بروز بخش زیادی از نابسامانی های اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و

حتی اعتقادی  را نباید قبل از هر چیز در رفتار خودمان بجوئیم ؟

آیا ما مسلما نیم ؟...