لشکر یان کربلا!

نام هایی آشنا و صمیمی ولی گمنام ، غریب و مظلوم!

- کجایند؟

- چه کسانی؟

- همانانی که روزگاری منتسب به این نام ها بودند.

بعد از بیست و اندی سال باز هم این نام ها غریب اند؟

- چرا؟

جواب این چرا را از چه کسی باید گرفت؟

مردم؟

مسئولین؟

رزمندگان؟

صدا و سیما؟

مطبوعات؟

دستگاه های ذیربط فرهنگی؟

از چه کسانی؟

قصدم متهم شمردن کسی در این محرومیت عظیم فرهنگی نیست و دنبال متهم خاصی هم نیستم.

چرا که همه  دخیل اند.

چرایی این محرومیت باید مشخص گردد و راهکاری جدید برای حال و آینده نیز باید اتخاذ شود.

امروز فعالان فرهنگی باید انقلابی دوباره در عرصه ترویج و اشاعه فرهنگ غنی دفاع مقدس در کشور بپا کنند.

آیا موفق خواهیم بود؟

باید همت و تلاش کرد.

باید خون دل خورد.

هر کس با هر منصب و نشانی در این وادی اسلامی و علوی مدیون خون شهید و زجرهای جانبازان ، آزادگان و

رزمندگان سینه سوخته  است و به هر طریق ممکن آدمی باید این دِین را به هر گونه ای که می تواند أدا کند.

بدا به حال آنانکه خون شهید را نردبانی برای رسیدن به اهداف پوچ خود ساخته اند و اسیر دنیا ، هوی و هوس

هایشان گشته اند.

شهدا ! دسته گل های پرپری که با خون خود انقلابی زیبا را به نحو احسن تحویل ما داده اند و حال این مائیم

 و  شرمندگی در مقابل خونشان.

ترویج و اشاعه فرهنگ غنی دفاع مقدس  امری ست ضروری و مهم برای همه آنانی که در این خطه نفس

می کشند و به راحتی در حال معاش اند.

اگر امروز جوان  نسل سوم انقلاب سردار محمدزاده  همت  باکری  نظم بجنوردی ها جهانیان  و اسطوره ها

"ابوعمار" را نمی شناسد این گناهی ست نابخشودنی که همه جاماندگان و بازماندگان از قافله شهدا را شامل

می شود و هر چه زودتر اگر به این مقوله پرداخته شود شرمندگی آنان در مقابل شهدا کمتر خواهد شد.

مجاهدان خاموشی که با کناره گیری از عرصه پژوهشی و ثبت وقایع در حال فنای تاریخ این خطه و از بین بردن

رشادتها و شجاعت های لشکر یان کربلا هستند.

همان شیرمردانی که با فتح خرمشهر فاو و...، رخدادهایی باورنکردنی از مجاهدت را در دنیا رقم زدند.

چه هزینه های زیادی که صرف نمایشگاه ها ، کنسرت ها ، برنامه های تلویزیونی و رادیویی ، انتشار کتب و

 نشریات ، برگزاری یادواره ها نشده است ولی در بحث اشاعه فرهنگ دفاع مقدس و معارف شهدا ،

کفگیر به ته دیگ خورده و هیچ اعتباری موجود نمی باشد ، اعتبار که هیچ ، همتی هم وجود ندارد...


همه مردم و مسئولین، موظف به اجرای این امر خطیر هستند؛

 همه جوانانی که قلم در دست دارند باید وارد این حوزه شوند و تا سر حد شهادت تلاش کنند؛

رزمندگان عزیزی که به جهت تواضع و فروتنی حاضر به بیان خاطرات خود نیستند ، باید بدانند که :

کوچکترین خاطراتشان اگر در سینه هایشان باقی بماند به گناهی نا بخشودنی مرتکب خواهند شد

و تاریخ را از بین برده اند ، باید با پژوهشگران این عرصه همکاری لازم را داشته باشند

 و مسئولین محترم هم باید پشتیبانی کامل خود را از آنها بدارند تا باری دیگر فتح خرمشهر این بار بعد از بیست و

اندی سال در حوزه پژوهش دفاع مقدس انجام بپذیرد و آن هم به دست جوانان نسل سومی انقلاب

و بدون شک  این امر تحقق خواهد یافت زیرا که این جوانان از خونهای همان جوانان دهه شصتی خروشیده اند و

 بعد از سالیان سال ، باری دیگر دنیا را با فتح معارف دفاع مقدس  مجذوب خود خواهند کرد.

مردم و به خصوص مسئولین باید بکوشند و باری دیگر فضای دل انگیز دفاع مقدس را به این کشور  برگردانند

و با فضاسازی در شهرها و همچنین در با حضور قوی در فضای مجازی با ایجاد سایت ها و وبلاگ های مختلف

دفاع مقدسی به طور فعال وارد این حوزه شوند تا بتوانند گوشه ای از رشادت های رزمندگان و شهدای غریب

لشکر عشق، لشکریان  لاهوتی  کربلا را به دنیا نشان دهند.

به امید آن روز...

آخرین خواسته از همه مسئولین و فرماندهان شمالی دفاع مقدس:

ما جوانان  نسل های دوم و سوم انقلاب برای احیای فرهنگ دفاع مقدس در کشور نیاز به قبله گاه داریم و قبله

 گاه ما همان تربت های مقدسی است که آغشته است به خون شهدا و قدوم مبارک همه رزمندگان و شهدای

 مظلوم  است .پس یا علی مدد...