هنوز هم باعشق دوستت دارم

چفیه هاتان را به دست فراموشی سپردیم ...
 
و وصیت نامه هایتان را نخوانده رها کردیم .

پلاکهایتان را که تا دیروز نشانی از شما بود... امروز گمنام مانده است .

کسی دیگر به سراغ سربندهایتان نمی رود ...

دیگر کسی نیست که در وصف گلهای لاله و شقایق
 
شاعرانه ترین احساسش را بسراید و بگوید :

چرا آلاله آنقدر سرخ است

چرا کسی نپرسید مزار حاج حسین بصیر کجاست

و چرا شهید محمدرضا در قبر خندید…



اونا تو باتلاقها گیر کردند تا ما الان میتوانیم خیلی راحت
 
تو خیابونهای شهرمون قدم بزنیم….

یاد همشون بخیر..




 
 
آموزش چگونه گذشتن از دنیا