تجربه مرگ با خواب روزانه
تجربه مرگ با خواب روزانه
واقعه مرگ رخدادی است که برای هر انسان فقط یک بار اتفاق می افتد و
امکان تجربه دوباره آن وجود ندارد.
(مگر در مواقع بسیار نادر و خاص مانند رجعت)
برای همین، افراد گمان می کنند قبل از وقوع آن نمی توانند تجربه ای از آن
داشته باشند.
آیه 42 سوره زمر خط بطلانی بر این گمان کشیده و مرگ را تجربه ای روزانه
برای تمام افراد معرفی می کند.
در این آیه مرگ واقعه ای کاملاً شبیه به خواب معرفی شده که در آن خداوند
روح افراد را قبض می کند ؛ دقیقاً به مانند قبض روح در مرگ. می فرماید:
خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می کند
(اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِینَ مَوْتِهَا)
و ارواحی را که نمردهاند نیز به هنگام خواب می گیرد
(وَالَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنَامِهَا)
با این تفاوت که مرگ جدایی کامل روح از بدن است
و در خواب جدایی ناقص.
بعد می افزاید:
ارواح کسانی را که فرمان مرگ آنها را صادر کرده نگه می دارد
(فَیُمْسِكُ الَّتِی قَضَى عَلَیْهَا الْمَوْتَ)
که در اینها آن جدایی ناقص به کامل تبدیل شده که دیگر از خواب بیدار
نمی شوند و ارواح دیگری را که فرمان ادامه حیاتشان را داده به
بدنهایشان باز می گرداند تا سرآمد معینی
(وَیُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى).
دو استفاده از این آیه شریفه:
1. خواب، چهره ضعیفی از مرگ است و مرگ نمونه کاملی از خواب.
2. توجه به این حقیقت که انسان هر بار که می خوابد در آستانه مرگ
قرار می گیرد درس عبرتی است بس بزرگ برای او. [1]
پس مراقب باشیم با اعمالی نسبتا خوب بخوابیم.
