روز ورود آزادگان سرافراز به میهن

یقینا ملت بزرگ ایران ، خاطره فراموش ناشدنی ورود آزادگان به کشور را هرگز فراموش نمی کند. آزادگان فرزندان محبوب ملت بودند که سالیانی در چنگال دژخیمان بعثی به اسارت روزگار گذراندند. در وصف این مجاهدان راه خدا فراوان گفته شده اما هیچ یک به زیبایی کلام نورانی امام راحل نیست، آنجا که فرمودند: «بار الها، اسرای ما اسیر جانی ترین دژخیم زمان می باشند. مقاومت آنها دنیا را شگفت زده کرده است. هر چه زودتر آنها را برای خدمت به تو و بندگانت آزاد فرما و به خاندان محترم همه صبر، اجر، سلامت و مغفرت عنایت فرما.»ویا آن جا که متواضعانه واز سر اخلاص اینگونه فرمود: « ما را چه رسد که با این قلم های شکسته و بیان های نارسا در وصف شهیدان و جانبازان و مفقودان و اسیرانی که در جهاد فی سبیلالله جان خود را فدا کرده و یا سلامت خویش را از دست داده اند یا به دست دشمنان اسلام اسیر شده اند، مطلبی نوشته یا سخنی بگوییم؟ زبان و بیان ما عاجز از ترسیم مقام بلند پایه ی عزیزانی است که برای اعتلای کلمه ی حق و دفاع از اسلام و کشور اسلامی جانبازی نموده اند.»وچون می دانست که هرگز به دیدار فرزندان محبوب ودور ازآن پدر مهربان نمیرسد، برای آنان این گونه پیام داد: «اگر روزی اسراء برگشتند و من نبودم ، سلام مرا به آنها برسانید و بگویید خمینی در فکرتان بود. »
مرداد 1369 ایران اسلامى شاهد بازگشت آزادگان سرافرازى بود که پس از تحمل سالهاى اسارت خود در اردوگاههاى عراق، پاى به میهن اسلامى گذاشتند و به آغوش خانوادههاى خود بازگشتند. این رویداد بزرگ، دو هفته پس از اشغال نظامى کویت توسط ارتش صدام و 2 روز پس از آن صورت گرفت که صدام در نامهاى به رئیس جمهور وقت ایران، بار دیگر عهدنامه 1975 الجزایر را پذیرفت و به شرائط ایران براى پایان جنگ تن داد در آن نامه وی قول عقبنشینى از مرزهاى ایران و آزادسازى اسیران ایرانى را داده بود.
اسراى سرافراز ایرانى از چند نقطه مرزى با تشریفات خاص و استقبال مردمی وارد کشور شدند و نخستین واکنش آنان، بوسه بر خاک ایران و ریختن اشک شوق بود. زیارت مرقد مطهر حضرت امام خمینى(ره) و همچنین بیعت با جانشین خلف وى حضرت آیتالله خامنهاى، از اولین برنامهها و اقدامات مشترک آزادگان سرافراز ایرانى بود. مقام معظم رهبرى درباره آزادگان چنین فرمودهاند: «یکى از چیزهایى که شما را، دلهایتان را زنده نگه مىداشت، پر امید نگه مىداشت، یاد آن چهره و روحیه پرصلابت امام عزیزمان بود. آنبزرگوار هم خیلى به یاد اسرا بودند. حال پدرى را که فرزندانش به این شکل از او دور شده باشند، راحت مىشود فهمید.... مسأله اسارت طولانى فرزندان این ملت بهنوبه خود امتحان دیگرى بود که ملت ما با موفقیت آنرا به انجام رسانده و اسراى ما همانند ملت ایران، از خود آزادمردى نشان دادند و سرانجام با موفقیت و سرافرازى به وطن بازگشتند.... شما در دوران اسارت، شرایط سختى را گذراندید، اما در عین حال با حفظ دین و اعتقادات و دلبستگى خود به اسلام، امام و انقلاب، موجب افتخار و آبرومندى ملت خود در برابردشمن شدید.»
فرزندان میهن به عشق دیدار پیر جماران، روزهاى سخت هجران را به امید وصال سپرى مىکردند و هردم به این امید، روزها را لحظهشمارى مىکردند. آنان در گوشه زندانهاى تاریک و وحشتناک دشمن، با پدر پیر خود درددل مىکردند دردمندانه برای او نامه می نوشتند آن پیر فرزانه هم با عشق پدرى به آنان پاسخ مىداد: «فرزند بسیار عزیزم! از نامه دلسوزانه شما بسیار متأثر گردیدم. من ناراحتى شما عزیزان در بند را احساس مىکنم، شما هم ناراحتى پدرتان را که فرزندان عزیزش دور از وطن هستند، احساس کنید. عزیزان من! سیّد و مولاى همه ما حضرت موسىبن جعفر بیش از همه شماها و ماها در رنج و گوشه زندان بهسر بردند. براى اسلام عزیزش صبر کنید. خداوند فرج را انشاءاللّه نزدیک مىنماید و پدر پیر شما را با دیدن شما شاد مىفرماید. به همه عزیزان در بند اسلام سلام مرا برسانید. من از دعاى خیر فراموشتان نمىکنم. خداحافظ شما باشد.»
تشکیل ستاد رسیدگی به امور آزادگان
همزمان با ورود سرافرازانه آزادگان عزیز به میهن اسلامی، ستاد رسیدگی به امور آزادگان در مردادماه ۱۳۶۹ تشکیل شدو در نخستین گام با تبادل انبوه اسرا مواجه گردید و با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه ها ، مسئولیت این کار عظیم را به دوش گرفت و تبادل بیش از ۴۰۰۰۰ آزاده و به همین تعداد اسیر عراقی را انجام داد. این ستاد با الهام از رهنمودهای مقام معظم رهبری بیش از ۲۷۰ واحد ستادی در سراسر کشور تشیکل داد و ارائه خدمات به آزادگان سرافراز را در زمینههای گوناگون آغاز نمود براساس اعلام مسئولان ستاد، این ستاد در زمینه اشتغال توانست نزدیک به 96 درصد ( بیش از ۳۶ هزار نفر) از آزادگان را در دستگاههای دولتی وغیر دولتی مشغول به کار کند. در زمینه تحصیل تا سال ۱۳۷۵، بیش از ۵۳۰۰ نفر از آزادگان موفق به راهیابی و تحصیل در مؤسسات آموزش عالی کشور شدند که از این عده ۳۶۵ نفر در رشته پزشکی و دندانپزشکی و داروسازی و ۴۰۶ نفر دررشته های مهندسی و سایر رشته ها پذیرفته شده اند. خیل کثیر آزادگان با کوله باری از تجربه واخلاص نشان داده اند که در عرصه های گوناگون می توانند منشاءآثار وخدمات ارزشمندی باشند که کشور نیاز جدی به آن دارد همچنین روایت مجاهدت ها وسختی های این فرزندان سرافراز کشور تاثیری شگرف برنسل جوان وآینده ساز کشور دارد که ضروریاست در جهت تدوین این بخش از تاریخ پر افتخار ایران اسلامی تلاشی بیش از گذشته در زمینه نشر خاطرات وساخت فیلم های پر محتوا وواقعی صورت پذیرد.

